MARKI

Przeznaczenie

• po przebytych urazach stawu promieniowo nadgarstkowego
• w zapaleniach kaletek ścięgnistych,
• w zmianach przeciążeniowych, zwyrodnieniowych i zapalnych
• profilaktycznie we wzmożonej aktywności fizycznej

Przeznaczenie

• koślawość lub szpotawość stawu kolanowego, spowodowana deformacjami stawu ze względu na zmiany zwyrodnieniowe lub pourazowe
• Umiarkowana lub ciężka niestabilność ACL, PCL, MCL i LCL,
• Rehabilitacja po  rekonstrukcji więzadeł ACL lub PCL,
• Urazy kombinowane ACL/PCL,
• Orteza SPARTAN stanowi najmocniejsze przeciwdziałanie dla szpotawości i koślawości kolana.

Orteza 4PD SPARTAN stanowią niezaprzeczalnie bardzo mocną ochronę więzadeł stawu kolanowego. Przeznaczona jest w szczególności dla osób cierpiących ze względu na deformacje stawu kolanowego: jego koślawość lub szpotawość. Zapewnia maksymalne poczucie bezpieczeństwa i najpewniejszą ochronę kolana.

Przeznaczenie

1. Umiarkowana lub ciężka niestabilność ACL, PCL, MCL i LCL,
2. Rehabilitacja po  rekonstrukcji więzadeł ACL lub PCL,
3. Urazy kombinowane ACL/PCL,
4. Przeprost stawu kolanowego,
5. Orteza ATOM/1R stanowi najmocniejsze przeciwdziałanie dla szpotawości i koślawości kolana.

Ortezy z Systemem 4P stanowią niezaprzeczalnie bardzo mocną ochronę więzadeł stawu kolanowego. Przeznaczone są w szczególności dla osób uprawiających sporty o podwyższonym ryzyku urazów więzadła ACL. Zapewniają maksymalne poczucie bezpieczeństwa i najpewniejszą ochronę kolana.

W przypadku zaopatrzenia obustronnego ortezę można stosować w przypadkach:

• paraparezy wiotkiej,
• przepuklin oponowo-rdzeniowych,
• rdzeniowych zaników mięśni,
• dystrofii mięśniowych, z zachowaną funkcją kończyn górnych możliwą do wykorzystania w celach podpórczych.

W przypadkach zaopatrzenia jednostronnego ortezę można stosować w przypadkach:

• ciężkiej niestabilności lub zmianach zwyrodnieniowych stawu kolanowego połączonych z niedowładem stopy (np. w przebiegu ischialgii porażennej, choroba Heine Medina, SM),
• niedowładów kończyn dolnych – w okresie pionizacji i nauki chodzenia pacjentów leczonych z przyczyn neurologicznych i ortopedycznych,
• konieczności unieruchomienia i w rehabilitacji pacjentów, po rozległych zabiegach na stawie kolanowym z przyczyn urazowych (złamania śródstawowe, rekonstrukcje więzadeł krzyżowych) i chorobowych (częściowe lub całkowite alloplastyki) u osób z niedowładem kończyny stopy lub całej kończyny dolnej,
• zapobieganiu i leczeniu przykurczów stawu biodrowego, kolanowego i skokowego spowodowanych niedowładem lub zmianami zwyrodnieniowymi,
• konieczności prawidłowego ustawienia biodra podczas pionizacji i nauki chodzenia.

W przypadku zaopatrzenia obustronnego ortezę można stosować w przypadkach:

• paraparezy wiotkiej,
• przepuklin oponowo-rdzeniowych,
• rdzeniowych zaników mięśni,
• dystrofii mięśniowych, z zachowaną funkcją kończyn górnych możliwą do wykorzystania w celach podpórczych.

W przypadkach zaopatrzenia jednostronnego ortezę można stosować w przypadkach:

• ciężkiej niestabilności lub zmianach zwyrodnieniowych stawu kolanowego połączonych z niedowładem stopy (np. w przebiegu ischialgii porażennej, choroba Heine Medina, SM),
• niedowładów kończyn dolnych – w okresie pionizacji i nauki chodzenia pacjentów leczonych z przyczyn neurologicznych i ortopedycznych,
• konieczności unieruchomienia i w rehabilitacji pacjentów, po rozległych zabiegach na stawie kolanowym z przyczyn urazowych (złamania śródstawowe, rekonstrukcje więzadeł krzyżowych) i chorobowych (częściowe lub całkowite alloplastyki) u osób z niedowładem kończyny stopy lub całej kończyny dolnej,
• zapobieganiu i leczeniu przykurczów stawu biodrowego, kolanowego i skokowego spowodowanych niedowładem lub zmianami zwyrodnieniowymi,
• konieczności prawidłowego ustawienia biodra podczas pionizacji i nauki chodzenia.

W przypadku zaopatrzenia obustronnego ortezę można stosować w przypadkach:

• paraparezy wiotkiej,
• przpuklin oponowo-rdzeniowych,
• rdzeniowych zaników mieśni,
• dystrofii mięśniowych, z zachowaną funkcją kończyn górnych możliwą do wykorzystania w celach podpórczych.

W przypadkach zaopatrzenia jednostronnego ortezę można stosować w przypadkach:

• ciężkiej niestabilności lub zmianach zwyrodnieniowych stawu kolanowego,
• niedowładów kończyn dolnych – w okresie pionizacji i nauki chodzenia pacjentów leczonych z przyczyn neurologicznych i ortopedycznych
,
• konieczności unieruchomienia i w rehabilitacji pacjentów, po rozległych zabiegach na stawie kolanowym z przyczyn urazowych (złamania śródstawowe, rekonstrukcje więzadeł krzyżowych) i chorobowych (częściowe lub całkowite alloplastyki),
• zapobieganiu i leczeniu przykurczów stawu biodrowego i kolanowego, spowodowanych niedowładem lub zmianami zwyrodnieniowymi,
• konieczności prawidłowego ustawienia biodra podczas pionizacji i nauki chodzenia.

W przypadku zaopatrzenia obustronnego ortezę można stosować w przypadkach:

• paraparezy wiotkiej,
• przepuklin oponowo-rdzeniowych,
• rdzeniowych zaników mięśni,
• dystrofii mięśniowych, z zachowaną funkcją kończyn górnych możliwą do wykorzystania w celach podpórczych.

W przypadkach zaopatrzenia jednostronnego ortezę można stosować w przypadkach:

• ciężkiej niestabilności lub zmianach zwyrodnieniowych stawu kolanowego połączonych z niedowładem stopy (np. w przebiegu ischialgii porażennej, choroba Heine Medina, SM),
• niedowładów kończyn dolnych – w okresie pionizacji i nauki chodzenia pacjentów leczonych z przyczyn neurologicznych i ortopedycznych,
• konieczności unieruchomienia i w rehabilitacji pacjentów, po rozległych zabiegach na stawie kolanowym z przyczyn urazowych (złamania śródstawowe, rekonstrukcje więzadeł krzyżowych) i chorobowych (częściowe lub całkowite alloplastyki) u osób z niedowładem kończyny stopy lub całej kończyny dolnej,
• zapobieganiu i leczeniu przykurczów stawu biodrowego, kolanowego i skokowego spowodowanych niedowładem lub zmianami zwyrodnieniowymi,
• konieczności prawidłowego ustawienia biodra podczas pionizacji i nauki chodzenia.

W przypadku zaopatrzenia obustronnego ortezę można stosować w przypadkach:

• paraparezy wiotkiej,
• przepuklin oponowo-rdzeniowych,
• rdzeniowych zaników mięśni,
• dystrofii mięśniowych, z zachowaną funkcją kończyn górnych możliwą do wykorzystania w celach podpórczych.

W przypadkach zaopatrzenia jednostronnego ortezę można stosować w przypadkach:

• ciężkiej niestabilności lub zmianach zwyrodnieniowych stawu kolanowego połączonych z niedowładem stopy (np. w przebiegu ischialgii porażennej, choroba Heine Medina, SM),
• niedowładów kończyn dolnych – w okresie pionizacji i nauki chodzenia pacjentów leczonych z przyczyn neurologicznych i ortopedycznych,
• konieczności unieruchomienia i w rehabilitacji pacjentów, po rozległych zabiegach na stawie kolanowym z przyczyn urazowych (złamania śródstawowe, rekonstrukcje więzadeł krzyżowych) i chorobowych (częściowe lub całkowite alloplastyki) u osób z niedowładem kończyny stopy lub całej kończyny dolnej,
• zapobieganiu i leczeniu przykurczów stawu biodrowego, kolanowego i skokowego spowodowanych niedowładem lub zmianami zwyrodnieniowymi,
• konieczności prawidłowego ustawienia biodra podczas pionizacji i nauki chodzenia.

Przeznaczenie

Ortezę stosujemy:
- po przebytych urazach w zakresie ramienia, przedramienia, stawu łokciowego i ramiennego leczonych zachowawczo lub operacyjnie;
- w niedowładach kończyny górnej centralnych lub obwodowych

Przeznaczenie

Ortezę stosujemy:
- po przebytych urazach w zakresie ramienia, przedramienia, stawu łokciowego i ramiennego leczonych zachowawczo lub operacyjnie;
- w niedowładach kończyny górnej centralnych lub obwodowych

Przeznaczenie

• Złamania nadkłykci kości ramiennej
• Zwichniecie stawu łokciowego
• Zwichniecie głowy kości promieniowej/łokciowej
• Złamania kości przedramienia
• Złamania wyrostka łokciowego
• Złamanie głowy kości promieniowej
• Złamanie Monteggia
• Złamanie Galeazziego
• Złamanie Essexa-Loprestiego
• Złamanie dalszej nasady kości promieniowej
• Urazy ścięgien i więzadeł
• Uszkodzenie stawu promieniowo-nadgarstkowego
• Przewlekłe urazy stawu łokciowego
• Po rekonstrukcji więzadeł pobocznych
• Przeprost stawu łokciowego
• Po zespoleniach ścięgien bicepsa i tricepsa

Przeznaczenie

• Po złamaniu kości ramiennej, łokciowej lub promieniowej
• Pooperacyjne zabezpieczenie stawu łokciowego
• Urazy ścięgien i więzadeł
• Przewlekłe urazy stawu łokciowego
• Po rekonstrukcji więzadeł pobocznych
• Przeprost stawu łokciowego
• Po zespoleniach ścięgien bicepsa i tricepsa

Przeznaczenie

Aparat modułowy kończyny górnej można stosować w przypadkach:

• stany po złamaniach śródstawowych łokcia,
• pourazowe uszkodzenie stawu nadgarstkowego i łokciowego łącznie,
• ostre stany zapalne stawów nadgarstkowego i łokciowego łącznie,
• wieloodłamowe złamanie kończyny górnej w okresie rekonwalescencji po zdjęciu opatrunku gipsowego,
• stany zapalne kości kończyny górnej wymagające unieruchomienia – w okresie ostrym,
• w procesie rehabilitacji i rekonwalescencji,
• w schorzeniach neurologicznych pochodzenia centralnego i obwodowego,
• po innych zabiegach operacyjnych (chirurgia, ortopedia)

Przeznaczenie

• skręcenie i zwichnięcie stawu skokowego,
• nawykowe zwichnięcia stawu skokowego,
• zespół bólowy stawu skokowego i aparatu więzadłowego,
• doleczania po unieruchomieniu gipsowym (złamania)
• przewlekła niestabilność i stany zapalne
• profilaktycznie w sporcie

Przeznaczenie

• w rehabilitacji po przebytych urazach stawu skokowego i stępu (skręcenia, złamania) leczonych zachowawczo i operacyjnie,
• wysięk stawu i obrzęk spowodowany osteoartrozą lub artretyzmem
• tendomiopatie
• przy zaawansowanych zmianach zwyrodnieniowych stawu skokowego i stępu połączonych ze znacznymi dolegliwościami bólowymi
• po przebytych uszkodzeniach ścięgna Achillesa leczonych zachowawczo i operacyjnie (naderwanie i przerwanie ścięgna, zapalenie)
• osłabienie pourazowe lub zwyrodnieniowe aparatu więzadłowego
• profilaktycznie w sporcie

Przeznaczenie

• długotrwała pozycja siedząca (samochód, biuro)
• okrągłe plecy
• zniesiona lordoza lędźwiowa
• przeciążenie kręgosłupa
• dyskopatia