MARKI

Przeznaczenie

- plastyka lub uszkodzenie stożka rotatorów,
- obniżenie ryzyka ponownego przedniego zwichnięcia barku,
- podgłówkowe złamanie kości ramiennej,
- zespół cieśni barku,
- artroskopia stawu ramiennego,
- zespół zamrożonego barku
- protezowe implanty stawu barkowego,
- pooperacyjna stabilizacja stawu barkowego.

Przeznaczenie

- łokieć tenisisty
- łokieć golfisty

Przeznaczenie

1. Artroza stawu krzyżowo-biodrowego.
2. Zespół stawu krzyżowo-biodrowego.
3. Niestabilności stawu krzyżowo-biodrowego.
4. Złamania przeciążeniowe kości krzyżowej
5. Rozejścia i poluzowaniu spojenia łonowego.
6. Blokady stawu krzyżowo-biodrowego.
7. Występowania bóli mięśni i tendopatii w obszarze miednicy.
8. Po spondylodezach (zrośnięcie się dwóch lub więcej kręgów) odcinka lędźwiowo-krzyżowego kręgosłupa.
9. Profilaktycznie w przypadku blokady stawu krzyżowo-biodrowego.

Przeznaczenie

- zmiany zwyrodnieniowe stawu biodrowego (coxartroza)
- stan zapalny mięśni i tkanek miękkich w obrębie biodra
- przeciążenie stawu biodrowego

Zastosowanie

Pooperacyjne i pourazowe leczenie stawu barkowego wymagające ustawienia ramienia w odwiedzeniu to:
1. plastyka lub uszkodzenie stożka rotatorów,
2. obniżenie ryzyka ponownego przedniego zwichnięcia barku,
3. podgłówkowe złamanie kości ramiennej,
4. zespół cieśni barku,
5. artroskopia stawu ramiennego,
6. uszkodzenie typu Bankarta,
7. zespół zamrożonego barku
8. protezowe implanty stawu barkowego,
9. pooperacyjna stabilizacja stawu barkowego.

UWAGA: APARAT ODWODZĄCY KOŃCZYNĘ GÓRNĄ AM-AO-KG-01 NIE JEST PRZEZNACZONY DO PONOWNEGO WYKORZYSTANIA PRZEZ INNEGO PACJENTA.

Przeznaczenie

• Skręcenie kciuka
• Zwichnięcie kciuka
• Palec trzaskający / palec przeskakujący / palec strzelający
• Zapalenie stawu kciuka
• Kciuk narciarza
• Syndrom deQuervain’a
• Kciuk gracza
• Uszkodzenie typu Stener’a
• Bolesność stawu nadgarstkowo-śródręcznego kciuka

Przeznaczenie

• Zwichnięcia stawu kolanowego,
• Zmiany zwyrodnieniowe kolana
• skręcenia stawu kolanowego,
• lekka niestabilność boczna kolana,
• lekka niestabilność rzepki
• w zapaleniach kaletek ścięgnistych,
• w zmianach przeciążeniowych, zwyrodnieniowych i zapalnych
• profilaktycznie we wzmożonej aktywności fizycznej

Przeznaczenie

• po przebytych urazach stawu łokciowego
• w zapaleniach kaletek ścięgnistych,
• w zmianach przeciążeniowych, zwyrodnieniowych i zapalnych
• profilaktycznie we wzmożonej aktywności fizycznej

Przeznaczenie

• po przebytych urazach stawu promieniowo nadgarstkowego
• w zapaleniach kaletek ścięgnistych,
• w zmianach przeciążeniowych, zwyrodnieniowych i zapalnych
• profilaktycznie we wzmożonej aktywności fizycznej

Przeznaczenie

• koślawość lub szpotawość stawu kolanowego, spowodowana deformacjami stawu ze względu na zmiany zwyrodnieniowe lub pourazowe
• Umiarkowana lub ciężka niestabilność ACL, PCL, MCL i LCL,
• Rehabilitacja po  rekonstrukcji więzadeł ACL lub PCL,
• Urazy kombinowane ACL/PCL,
• Orteza SPARTAN stanowi najmocniejsze przeciwdziałanie dla szpotawości i koślawości kolana.

Orteza 4PD SPARTAN stanowią niezaprzeczalnie bardzo mocną ochronę więzadeł stawu kolanowego. Przeznaczona jest w szczególności dla osób cierpiących ze względu na deformacje stawu kolanowego: jego koślawość lub szpotawość. Zapewnia maksymalne poczucie bezpieczeństwa i najpewniejszą ochronę kolana.

Przeznaczenie

1. Umiarkowana lub ciężka niestabilność ACL, PCL, MCL i LCL,
2. Rehabilitacja po  rekonstrukcji więzadeł ACL lub PCL,
3. Urazy kombinowane ACL/PCL,
4. Przeprost stawu kolanowego,
5. Orteza ATOM/1R stanowi najmocniejsze przeciwdziałanie dla szpotawości i koślawości kolana.

Ortezy z Systemem 4P stanowią niezaprzeczalnie bardzo mocną ochronę więzadeł stawu kolanowego. Przeznaczone są w szczególności dla osób uprawiających sporty o podwyższonym ryzyku urazów więzadła ACL. Zapewniają maksymalne poczucie bezpieczeństwa i najpewniejszą ochronę kolana.

W przypadku zaopatrzenia obustronnego ortezę można stosować w przypadkach:

• paraparezy wiotkiej,
• przepuklin oponowo-rdzeniowych,
• rdzeniowych zaników mięśni,
• dystrofii mięśniowych, z zachowaną funkcją kończyn górnych możliwą do wykorzystania w celach podpórczych.

W przypadkach zaopatrzenia jednostronnego ortezę można stosować w przypadkach:

• ciężkiej niestabilności lub zmianach zwyrodnieniowych stawu kolanowego połączonych z niedowładem stopy (np. w przebiegu ischialgii porażennej, choroba Heine Medina, SM),
• niedowładów kończyn dolnych – w okresie pionizacji i nauki chodzenia pacjentów leczonych z przyczyn neurologicznych i ortopedycznych,
• konieczności unieruchomienia i w rehabilitacji pacjentów, po rozległych zabiegach na stawie kolanowym z przyczyn urazowych (złamania śródstawowe, rekonstrukcje więzadeł krzyżowych) i chorobowych (częściowe lub całkowite alloplastyki) u osób z niedowładem kończyny stopy lub całej kończyny dolnej,
• zapobieganiu i leczeniu przykurczów stawu biodrowego, kolanowego i skokowego spowodowanych niedowładem lub zmianami zwyrodnieniowymi,
• konieczności prawidłowego ustawienia biodra podczas pionizacji i nauki chodzenia.

W przypadku zaopatrzenia obustronnego ortezę można stosować w przypadkach:

• paraparezy wiotkiej,
• przepuklin oponowo-rdzeniowych,
• rdzeniowych zaników mięśni,
• dystrofii mięśniowych, z zachowaną funkcją kończyn górnych możliwą do wykorzystania w celach podpórczych.

W przypadkach zaopatrzenia jednostronnego ortezę można stosować w przypadkach:

• ciężkiej niestabilności lub zmianach zwyrodnieniowych stawu kolanowego połączonych z niedowładem stopy (np. w przebiegu ischialgii porażennej, choroba Heine Medina, SM),
• niedowładów kończyn dolnych – w okresie pionizacji i nauki chodzenia pacjentów leczonych z przyczyn neurologicznych i ortopedycznych,
• konieczności unieruchomienia i w rehabilitacji pacjentów, po rozległych zabiegach na stawie kolanowym z przyczyn urazowych (złamania śródstawowe, rekonstrukcje więzadeł krzyżowych) i chorobowych (częściowe lub całkowite alloplastyki) u osób z niedowładem kończyny stopy lub całej kończyny dolnej,
• zapobieganiu i leczeniu przykurczów stawu biodrowego, kolanowego i skokowego spowodowanych niedowładem lub zmianami zwyrodnieniowymi,
• konieczności prawidłowego ustawienia biodra podczas pionizacji i nauki chodzenia.

W przypadku zaopatrzenia obustronnego ortezę można stosować w przypadkach:

• paraparezy wiotkiej,
• przpuklin oponowo-rdzeniowych,
• rdzeniowych zaników mieśni,
• dystrofii mięśniowych, z zachowaną funkcją kończyn górnych możliwą do wykorzystania w celach podpórczych.

W przypadkach zaopatrzenia jednostronnego ortezę można stosować w przypadkach:

• ciężkiej niestabilności lub zmianach zwyrodnieniowych stawu kolanowego,
• niedowładów kończyn dolnych – w okresie pionizacji i nauki chodzenia pacjentów leczonych z przyczyn neurologicznych i ortopedycznych
,
• konieczności unieruchomienia i w rehabilitacji pacjentów, po rozległych zabiegach na stawie kolanowym z przyczyn urazowych (złamania śródstawowe, rekonstrukcje więzadeł krzyżowych) i chorobowych (częściowe lub całkowite alloplastyki),
• zapobieganiu i leczeniu przykurczów stawu biodrowego i kolanowego, spowodowanych niedowładem lub zmianami zwyrodnieniowymi,
• konieczności prawidłowego ustawienia biodra podczas pionizacji i nauki chodzenia.

W przypadku zaopatrzenia obustronnego ortezę można stosować w przypadkach:

• paraparezy wiotkiej,
• przepuklin oponowo-rdzeniowych,
• rdzeniowych zaników mięśni,
• dystrofii mięśniowych, z zachowaną funkcją kończyn górnych możliwą do wykorzystania w celach podpórczych.

W przypadkach zaopatrzenia jednostronnego ortezę można stosować w przypadkach:

• ciężkiej niestabilności lub zmianach zwyrodnieniowych stawu kolanowego połączonych z niedowładem stopy (np. w przebiegu ischialgii porażennej, choroba Heine Medina, SM),
• niedowładów kończyn dolnych – w okresie pionizacji i nauki chodzenia pacjentów leczonych z przyczyn neurologicznych i ortopedycznych,
• konieczności unieruchomienia i w rehabilitacji pacjentów, po rozległych zabiegach na stawie kolanowym z przyczyn urazowych (złamania śródstawowe, rekonstrukcje więzadeł krzyżowych) i chorobowych (częściowe lub całkowite alloplastyki) u osób z niedowładem kończyny stopy lub całej kończyny dolnej,
• zapobieganiu i leczeniu przykurczów stawu biodrowego, kolanowego i skokowego spowodowanych niedowładem lub zmianami zwyrodnieniowymi,
• konieczności prawidłowego ustawienia biodra podczas pionizacji i nauki chodzenia.

W przypadku zaopatrzenia obustronnego ortezę można stosować w przypadkach:

• paraparezy wiotkiej,
• przepuklin oponowo-rdzeniowych,
• rdzeniowych zaników mięśni,
• dystrofii mięśniowych, z zachowaną funkcją kończyn górnych możliwą do wykorzystania w celach podpórczych.

W przypadkach zaopatrzenia jednostronnego ortezę można stosować w przypadkach:

• ciężkiej niestabilności lub zmianach zwyrodnieniowych stawu kolanowego połączonych z niedowładem stopy (np. w przebiegu ischialgii porażennej, choroba Heine Medina, SM),
• niedowładów kończyn dolnych – w okresie pionizacji i nauki chodzenia pacjentów leczonych z przyczyn neurologicznych i ortopedycznych,
• konieczności unieruchomienia i w rehabilitacji pacjentów, po rozległych zabiegach na stawie kolanowym z przyczyn urazowych (złamania śródstawowe, rekonstrukcje więzadeł krzyżowych) i chorobowych (częściowe lub całkowite alloplastyki) u osób z niedowładem kończyny stopy lub całej kończyny dolnej,
• zapobieganiu i leczeniu przykurczów stawu biodrowego, kolanowego i skokowego spowodowanych niedowładem lub zmianami zwyrodnieniowymi,
• konieczności prawidłowego ustawienia biodra podczas pionizacji i nauki chodzenia.